Αλλαγή χρόνου έξω από τις φυλακές!

Οι φυλακές και τα κέντρα κράτησης αποτελούσαν και συνεχίζουν να αποτελούν, ολοένα και πιο επιτακτικά, την κορωνίδα του συστήματος επιβολής της κρατικής εξουσίας και των ολιγαρχών. Συντηρούν το αφήγημα της ασφάλειας των «πολλών και των φρόνιμων», που ζουν χωρίς να αμφισβητούν τις επιταγές του κεφαλαίου, απέναντι στην υποτιθέμενη ανάγκη «σωφρονισμού» κάθε λογής φτωχοδιάβολου που, είτε εκούσια είτε ακούσια, θα τολμήσει να αψηφήσει τις επιταγές των από τα πάνω.

Σε μια εποχή που, τόσο σε διεθνές όσο και σε εγχώριο επίπεδο, επιβάλλεται ένα ασφυκτικό καθεστώς διαρκούς κατάστασης εξαίρεσης, όπου η ύπαρξη εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών καθίσταται πιο αναγκαία από ποτέ για την επιβίωση των καπιταλιστικών επιλογών, η καταστολή και οι φυλακές λειτουργούν ως στρατηγικά εργαλεία επιβολής τους. Η επιλογή αυτή είναι ιδιαίτερα εμφανής και στην ελληνική πραγματικότητα, όπου η παρούσα κυβέρνηση, βρισκόμενη σε πολιτική αποδρομή και έχοντας υιοθετήσει πλήρως τις πιο αντιδραστικές επιταγές του κεφαλαίου, παίζει μόνιμα -και σε πλήρη συνέργεια με το μιντιακό της συρφετό- το χαρτί του δόγματος «νόμος και τάξη».

Η ολοένα και επεκτεινόμενη κατασταλτική ατζέντα του κράτους αποτελεί πλέον το μοναδικό «αντεπιχείρημα» απέναντι σε κάθε μορφή κοινωνικής αντίδρασης και αμφισβήτησης: από τα Τέμπη, το Παλαιστινιακό και το μεταναστευτικό, μέχρι τις πιο πρόσφατες αγροτικές κινητοποιήσεις. Στο πλαίσιο αυτής της επιλογής και με την εισαγωγή του νέου Ποινικού Κώδικα, το σωφρονιστικό σύστημα καθίσταται ακόμη πιο απάνθρωπο και εκδικητικό, εξυπηρετώντας τη ρεβανσιστική διάθεση του κράτους. Οι ποινές αυστηροποιούνται, ενώ βασικά δικαιώματα των κρατουμένων καταργούνται, ιδίως σε υποθέσεις που αφορούν ενέργειες συνυφασμένες με την αμφισβήτηση των κυρίαρχων κρατικών και οικονομικών επιλογών της ολιγαρχίας.

Παράλληλα, ο νέος Ποινικός Κώδικας προβλέπει την αύξηση του έγκλειστου πληθυσμού μέσω της δημιουργίας περίπου 7.000 νέων θέσεων κράτησης, με την ανέγερση νέων σωφρονιστικών καταστημάτων πανελλαδικά και την ανακαίνιση των ήδη υπαρχόντων κολαστηρίων. Κεντρικό έργο αυτής της στρατηγικής αποτελεί το σωφρονιστικό συγκρότημα στον Ασπρόπυργο, που προορίζεται για τη μετεγκατάσταση των φυλακών Κορυδαλλού, επιβεβαιώνοντας πως η απάντηση του κράτους σε κάθε κοινωνική και ταξική αντίσταση είναι η περαιτέρω φυλάκιση και απομόνωση. Ταυτόχρονα, αποστερούνται βασικά δικαιώματα των κρατουμένων, όπως το δικαίωμα στις άδειες, ενώ αυξάνεται σημαντικά και το ποσοστό έκτισης της ποινής, μετατρέποντας την κράτηση σε καθαρά εκδικητικό μηχανισμό εξόντωσης και όχι σε υποτιθέμενο «σωφρονισμό». Έτσι, το κράτος οικοδομεί ένα ακόμη πιο σκληρό, τιμωρητικό και μαζικό σύστημα εγκλεισμού, πλήρως προσαρμοσμένο στις ανάγκες της καταστολής και της κοινωνικής πειθάρχησης.

Στο πλαίσιο αυτού του δόγματος και προς ενίσχυση της κρατικής καταστολής, η κυβέρνηση και σύσσωμοι οι μηχανισμοί της ξεδιπλώνουν την εκδικητικότητά τους στους πολιτικούς κρατούμενους και κρατούμενες. Εκδικείται τους συντρόφους Γιάννη Καρατσώλη και Σοφοκλή Τουτζιαράκη για την πολιτική τους ταυτότητα. Στήνει μία δίκη που ως αποτέλεσμα είχε την καταδίκη τους με εξοντωτικές ποινές (21 χρόνια και 3 μήνες και 25,5 χρόνια αντίστοιχα) για 7 ληστείες, οπλοκατοχή, οπλοχρησία και κατοχή μικρής ποσότητας εκρηκτικών υλών. Αρνείται την υφ’ όρων αποφυλάκιση στον σύντροφο Νίκο Μαζιώτη, καταδικασμένο μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, παρότι έχει ήδη εκτίσει κάτι παραπάνω από τα 4/5 της ποινής του. Όπως γράφει ο ίδιος «το συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λαμίας με τιμά με την απόφασή του να απορρίψει το αίτημά μου για υφ’ όρων αποφυλάκιση με το αιτιολογικό ότι δεν «σωφρονίστηκα» και ότι δεν επέδειξα «ηθική βελτίωση». Απαντά με εκδικητική μανία όπως διαπιστώσαμε από την κατασταλτική βεντάλια που άνοιξε με την έκρηξη στην Αρκαδίας όπου έχασε τη ζωή του ο ένοπλος επαναστάτης και σύντροφός μας Κυριάκος Ξυμητήρης. Αρχικά προφυλακίζεται η τραυματισμένη από την έκρηξη αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά. Ακολουθεί η – χωρίς ικανά στοιχεία να τεκμηριώσει εμπλοκή με την υπόθεση- επέκταση των διώξεων-προφυλακίσεων σε άλλα τέσσερα άτομα. Αρχικά, σε πρόσωπα του συντροφικού/φιλικού περιβάλλοντος, όπως η αναρχική Δήμητρα Ζαραφέτα και ο Δημήτρης, και αργότερα σε πρόσωπα που στο παρελθόν έχουν απασχολήσει τις αρχές όπως ο Α.Κ. και ο αναρχικός Νίκος Ρωμανός.

Στις 31/12 λοιπόν, λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου επιλέγουμε να συγκεντρωθούμε για μια ακόμα φορά έξω από τις κεντρικές φυλακές της χώρας και να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στον έγκλειστο πληθυσμό. Επιλέγουμε και αυτή τη χρονιά να μοιραστούμε την αλλαγή του χρόνου στις φυλακές για να φωνάξουμε στις κρατούμενες/ους ότι δεν είναι μόνοι τους. Ότι υπάρχει ακόμα κόσμος εκεί έξω που καταλαβαίνει και συναισθάνεται την κοινωνική απομόνωση του εγκλεισμού και πόσο πιο αφόρητη μπορεί να γίνεται τις εορταστικές μέρες του χρόνου. Μέρες που οι άνθρωποι βρίσκουν ευκαιρία να περάσουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα, να αγκαλιαστούν, να ευχηθούν, να γελάσουν και να περάσουν ανέμελα αφήνοντας για λίγο στην άκρη τα προβλήματα τους, κάποιοι άλλοι εξόριστοι, ξεχασμένοι και εγκλωβισμένοι σε μια διάσταση αισθητηριακού ακρωτηριασμού, πόνου και απελπισίας καλούνται να συνειδητοποιήσουν το πέρασμα του χρόνου ζώντας σε καθεστώς απόλυτης ακινησίας με μοναδικές εναλλαγές από κελί σε προαύλιο και από προαύλιο σε κελί.

Επιλέγουμε αυτή τη μέρα να σταθούμε δίπλα σε όσους/όσες καλούνται να βιώσουν τη μοναξιά της φυλακής μακριά από τη ζωή τους, τους ανθρώπους τους, τις συνήθειες τους. Επιλέγουμε να γίνουμε το αόρατο χέρι που θα σφίξει το δικό τους και θα τους ευχηθεί με συνθήματα για την ελευθερία,για την καταστροφή των φυλακών και της κοινωνικής αδικίας που συντηρεί και αναπαράγει όλα εκείνα τα προβλήματα που οδηγούν κόσμο πίσω από τις φυλακές και που ταυτόχρονα θα τους υπενθυμίσει πως κάποιοι/ες εκεί έξω δίνουν από το δικό τους μετερίζι έναν αγώνα για να ξημερώσει κάποτε μια τέτοια μέρα και μια άλλη, διαφορετική και ελεύθερη αλλαγή χρονιάς.

Επιλέγουμε να είμαστε εκεί επειδή οι ζωές των κρατουμένων μετράνε. Επειδή γνωρίζουμε ότι οι φυλακές είναι βασανισμός και αργή εξόντωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Κι επειδή μέχρι να γκρεμιστούν θα είμαστε σε κάθε ευκαιρία εκεί να φωνάζουμε για τον κάθε ένα και την κάθε μία που λείπει.

Καλούμε σε συγκέντρωση την Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου στις 23:30 για την αλλαγή του χρόνου έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού (σημείο συγκέντρωσης Δημαρχείο Κορυδαλλού).

Μέχρι το γκρέμισμα και της τελευταίας φυλακής…

ΛΕΥΤΕΡΙΑ Σ’ ΟΣΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ

ΟΥΤΕ ΠΟΙΝΙΚΟΙ, ΟΥΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ – ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΦΥΛΑΚΗ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες