Στις 10/7, 2 συντρόφια και ένα ακόμα άτομο συλλαμβάνονται από την «αντι»τρομοκρατική, ενώ η τελευταία συνδέει τις συλλήψεις με τον πρόσφατο εμπρησμό. Παράλληλα πραγματοποιούνται, μετά από 16 χρόνια, συλλήψεις για την υπόθεση της Marfin. Η συγκυρία που συμβαίνουν αυτά δεν είναι τυχαία, καθώς το κράτος και το κεφάλαιο εξαπολύουν μετωπική επίθεση σε εργαζόμενους, αγωνίστριες, μετανάστριες, όποιον δεν πειθαρχεί και όποιον περισσεύει. Στις 8/7 μπάτσοι της ΟΠΚΕ καταδιώκουν και πυροβολούν 13 φορές, με τις 5 από αυτές να καταλήγουν στο κεφάλι, τον 20χρονο με αυτισμό, Θοδωρή Ζαβραδινό-Καραμπαμπά, ο οποίος δεν σταμάτησε σε έλεγχο. Από τα δημοσιεύματα φαίνεται η δολοφονία να είχε και ρατσιστικά κίνητρα. Πριν λίγες μέρες σε εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο Δυτικής Αττικής ξεσπάει πυρκαγιά, η οποία τραυματίζει 11 εργαζόμενες/ους, εκ των όποιων ο ένας κατέληξε. Οι συνθήκες στο συγκεκριμένο εργοστάσιο, όπως και σε κάθε εργατικό κάτεργο, ήταν επισφαλείς, αφού αφεντικά και κράτος μας βλέπουν αναλώσιμους/ες μπροστά στο κέρδος. Την ίδια περίοδο η αστική δικαιοσύνη ρίχνει στα μαλακά τους μπάτσους βιαστές του ΑΤ Ομόνοιας. Το κράτος προσπαθεί να παρουσιάσει τα αγωνιζόμενα υποκείμενα ως τρομοκράτες, τη στιγμή που η ίδια του η ύπαρξη σπέρνει μόνο θάνατο και τρομοκρατία, με τη δολοφονία των Τεμπών, της Πύλου, της Χίου, την άγρια καταστολή, τις εργατικές δολοφονίες, την εθνικιστική ρητορική που προωθείται καθημερινά και την κρατική προπαγάνδα από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Τα αγωνιζόμενα υποκείμενα και τα κινήματα είμαστε ο εσωτερικός του εχθρός, καθώς παλεύουμε για ελευθερία, αξιοπρέπεια και ζωή, ενάντια στην δυστοπική κανονικότητα, που θέλουν να μας πλασάρουν. Πέρα από το ότι με αυτές τις κινήσεις το κράτος εξαπέλυσε ευθεία επίθεση προς εμάς και τους χώρους μας και προσπάθησε να φτιαξει ένα καθεστώς φόβου σε κάθε άτομο και σύνολο που θέλει να αντισταθεί και να αντιδράσει στην σήψη της καθημερινότητας, κατάφερε να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση από την επικαιρότητα, που μπορεί να επιφέρει για αυτό επικίνδυνες αντιδράσεις από το σύνολο της κοινωνίας. Σε αυτούς τους καιρούς έχοντας ο ένας της άλλη οφείλουμε να σταθούμε δυναμικά και να αγωνιστούμε περισσότερο από ποτέ, γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας.
Δύναμη ως την λευτεριά στα συντρόφια μας, που είναι στα χέρια του κράτους.
Αγώνας, αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη
Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα 2 συλληφθέντα συντρόφια της 10/7
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ / ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ
Συμβούλιο Αναρχικών
Το πρωί της Παρασκευής 10 Ιουλίου πραγματοποιείται επιχείρηση της Αντιτρομοκρατικής, κατά την οποία μπάτσοι εισβάλλουν σε σπίτια και προχωρούν σε συλλήψεις που σύμφωνα με τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης, συνδέονται με τους εμπρησμούς των τελευταίων ημερών στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Γίνονται συλλήψεις ενός συντρόφου, μιας συντρόφισσας κι ενός ατόμου, ενώ προσαγάγεται κι ένα ακόμη άτομο. Αργότερα μέσα στην ημέρα, κράτος και ΜΜΕ υπερηφανεύονται την εξιχνίαση της υπόθεσης της Marfin.
Όταν το κράτος αναζητά παράσημα και ψήφους εις βάρος συντρόφων και συντροφισσών, η θέση μας απέναντι τους και σε αλληλεγγύη με όσους και όσες μάχονται στον κοινωνικό πόλεμο είναι αυτονόητη.
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Ταμείο Αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστ(ρι)ών
Τα ξημερώματα της 10ης Ιουλίου η “αντι”τρομοκρατική μαζί με τα ΜΜΕ στήνει ένα επικοινωνιακό σόου και πραγματοποιεί συλλήψεις ενός συντρόφου, μίας συντρόφισσας και ενός ακόμη ατόμου ενώ τα καθεστωτικά συνδέουν τις συλλήψεις με τον πρόσφατο εμπρησμό.
Στις 8/7 η αστυνομία εκτέλεσε με τουλάχιστον 5 σφαίρες στο κεφάλι τον 20χρονο Θοδωρή Ζαβραδινό-Καραμπαμπά. Ζούμε στην εποχή που οι ζωές των προλετάριων δεν έχουν καμία απολύτως αξία για το Κράτος και το Κεφάλαιο. Αυτο δείχνει και η δολοφονία ενός εργάτη από φωτιά σε εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο στις 9/7, όπου και ακόμη 10 εργαζόμενοι βρίσκονται τραυματίες στο νοσοκομείο. Αυτό δείχνουν οι κρατικές δολοφονίες 600 και πάνω ανθρώπων στην Πύλο, η δολοφονία 57 ανθρώπων στα Τέμπη, η δολοφονία 15 ανθρώπων στη Χίο, η δολοφονία 5 εργατριών στη μπισκοτοβοιμηχανία της Βιολάντα, οι συνεχείς δολοφονίες εργατών, εργατριών, νέων, μεταναστών, μεταναστριών και αγωνιστών όπως ο Βασίλης Μάγγος.
Η εργατική τάξη, οι φτωχοδιάβολοι, οι καταπιεσμένοι πρέπει να ορθώσουμε ανάστημα απέναντι στο κρατικό-καπιταλιστικό τέρας, που ποινικοποιεί οποιαδήποτε φωνή αντιστέκεται, οποιαδήποτε φωνή διεκδικεί, οτιδήποτε διεξάγει τον κοινωνικό και ταξικό αγώνα από τη μεριά των από τα κάτω.
Δεν έχουμε αυταπάτες για το ρόλο της “Αντι”τρομοκρατικής και της Αστικής Δικαιοσύνης. Αποτελούν μηχανισμούς του Κράτους για να εξασφαλίζουν ότι το κεφάλαιο θα αναπαράγεται επι πτωμάτων, επι της εκμετάλλευσης ανθρώπων και επιβάλλοντας ότι καμία κοινωνική αντίσταση δε θα αρθρώνεται και δε θα σηκώνει κεφάλι. Ο Αντιτρομοκρατικός νόμος συγκεκριμένα είναι φωτογραφικός για οποιοδήποτε κομμάτι των κοινωνικών και ταξικών κινημάτων, η εξουσία θεωρεί εν δυνάμει απειλητικό για την ύπαρξή του και απελευθερωτικό για την κοινωνική βάση.
Η μόνη ελπίδα για τους καταπιεσμένους, για την δικαίωση όλων των ονείρων των ανθρώπων που βρίσκονται στον πάτο της ταξικής πυραμίδας, είναι η οργανωμένη κοινωνική και ταξική ανασύνταξη και αντεπίθεση σε χώρους εργασίας, σε πόλεις και γειτονιές, στις σχολές, στα σχολεία και όπου αλλού χτυπάει ο σφιγμός των αδύναμων αυτού του κόσμου.
ΚΑΝΕΝΑΣ/ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ/ΜΟΝΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης
