ΓΑΛΛΙΑ Η νίκη του κινήματος « Ας μπλοκάρουμε τα πάντα! – 10 Σεπτεμβρίου 2025 »

Εδώ και αρκετές εβδομάδες πολλαπλασιάζονται τα καλέσματα για αποκλεισμό των μεγάλων οδικών αρτηριών της χώρας (τουλάχιστον) στις 10 Σεπτεμβρίου. Κανείς δεν γνωρίζει ακόμη τη μορφή θα πάρει η επικείμενη σύγκρουση.

Αλλά ανάμεσα σε ενθουσιασμό και δυσπιστία, άνοιξαν παντού συζητήσεις. Κι ενώ τίποτα δεν ξεκίνησε ακόμα, διαφαίνεται ήδη πόσο σημαντική μπορεί να είναι μια κίνηση που κανείς δεν μπορεί να ξέρει την αφετηρία της, μόνο μια κραυγή : Ας μπλοκάρουμε τα πάντα.

Καταρχήν ο αποκλεισμός, σε μια οικονομία σαν αυτή της Γαλλίας όπου δεν παράγονται πλέον μαζικά αγαθά και τα διάσπαρτα εργοστάσια που παραμένουν δεν είναι πια ο πυρήνας της, το μπλοκάρισμα της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων μπορεί να παραλύσει την αγορά. Όπως έδειξαν πρόσφατοι αγώνες, των Κίτρινων Γιλέκων με την κατάληψη των κυκλικών κόμβων, αλλά και σε άλλες χώρες, όπως στο Χονγκ Κονγκ και την Χιλή, οι τεράστιες διαδηλώσεις και το μπλοκάρισμα των μεγάλων οδών είναι αποφασιστικής σημασίας ως στρατηγική μαζικοποίησης και παράλυσης της χώρας. Ταυτόχρονα οργανώνεται έτσι η συλλογική ζωή (συζητήσεις, κοινά γεύματα) που επιτρέπει την διάρκεια αυτών των αγώνων.

Κι ενώ ο επίσημος τύπος μιλούσε για ένα συγκεχυμένο και εθνικιστικό κίνημα, πρακτικά βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εντελώς αυτοοργανωμένο κίνημα, που χωρίς οικονομικά μέσα, χωρίς υποστήριξη από τα μέσα ενημέρωσης, τελικά προέκυψε απολύτως οριζόντιο, συγκέντρωσε ήδη χιλιάδες άτομα σε λαϊκές συνελεύσεις για την προετοιμασία του¹ άρα με εμπιστοσύνη στα αμεσοδημοκρατικά προτάγματα. Σύμφωνα με τον λογαριασμό «Bloquons Tout ! – 10 Septembre 2025» (Ας μπλοκάρουμε τα πάντα! – 10 Σεπτεμβρίου 2025), έχουν ήδη ανακοινωθεί περισσότερες από 722 δράσεις μπλοκαρίσματος σε όλη τη Γαλλία για τις 10 Σεπτεμβρίου, μόνο με μια προσωρινή καταμέτρηση (8 Σεπτέμβρη), καθώς ο χάρτης των δράσεων συμπληρώνεται κάθε ώρα, με βάση τις αναφορές από το πεδίο.

Ο χάρτης (υπό κατασκευή) που καταγράφει τις προγραμματισμένες δράσεις:

Οι αρχικές κατηγορίες προς το κίνημα αφορούσαν την έλλειψη ξεκάθαρων, ενωτικών αιτημάτων, πέρα από το έναυσμα που δόθηκε από ένα φανερά άδικο προϋπολογισμό που κατατέθηκε απ΄τον (μόλις για 10 μήνες, όπως έγινε γνωστό σήμερα, χωρίς να λυπηθούν οι περισσότεροι) πρωθυπουργό Bayrou (43 δις λιγότερα για την υγεία, την εκπαίδευση και τις κοινωνικές παροχές, δύο αργίες λιγότερες, με διπλασιασμό σχεδόν των πολεμικών δαπανών).

Αν και αρκετά κινήματα που προσχώρησαν στο σύνθημα της 10ης Σεπτεμβρίου δημοσίευσαν καταλόγους των αιτημάτων τους (για παράδειγμα οι Εξεγέρσεις της γης) όπως διαφαίνεται το κύριο θέμα δεν είναι οι διεκδικήσεις, αλλά «πώς θα δράσουμε;» Κι όπως έδειξε επίσης η κινητοποίηση των Κίτρινων γιλέκων πραγματικά ουσιαστικές είναι οι σκέψεις, οι συζητήσεις, οι μεταμορφώσεις που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια των εξεγερτικών κινητοποιήσεων, η μετακίνηση των συνειδήσεων ή « η παιδαγωγική των οδοφραγμάτων » όπως ονομάζει ο Βανεγκέμ.

Είναι άραγε τυχαίο πως δύο ανακοινώσεις συνελεύσεων κι ένα δημοσίευμα των τελευταίων ημερών θυμίζουν τις λέξεις του Ricardo Flores Magón; « Ακόμα και αν κερδίσει μια απεργία, ο εργάτης δεν θα έχει κερδίσει τίποτα, γιατί η αύξηση μισθού που θα έχει πετύχει, ο αστός θα του την πάρει με άλλο τρόπο, αυξάνοντας, για παράδειγμα, το ενοίκιο ή τις τιμές των τροφίμων. Έτσι, ο φτωχός σκλάβος εξακολουθεί να εξαπατάται. Ας χρησιμεύσει, επιτέλους, η εμπειρία αυτή, ώστε οι λαοί να ανοίξουν τα μάτια τους και να καταλάβουν ότι η προσπάθεια και η θυσία που απαιτεί ο αγώνας για ένα κομμάτι ψωμί είναι ακριβώς του ίδιου είδους με εκείνες που απαιτεί ο αγώνας για να καταργηθεί μια για πάντα αυτό το εγκληματικό σύστημα και να γίνει όλα να ανήκουν σε όλους.»

Προχωράμε.